Godsgedachte


Ik heb mezelf zo vele keren
voorgenomen
niet meer over God te dromen.
Maar s morgens na het scheren
en het vullen van de vaatwasmachien
kan ik de gedachte niet weren
dat ik Hem ergens
toch weer heb gezien.

Ik weet niet
hoe u het ziet,
of Hij in Mij is
of Ik in Hem,
of Hij ook blij is
met het idee
dat alleen wij twee
niet hoeven te gissen
naar wat wij
in elkander missen.

Of stel dat Hij een Zij is,
of door ons nooit voltooid
verlangen
niet vrij is in beslissen,
maar gekneveld en gevangen
in ons eeuwige verwachten.

Ach, het is maar een gedachte,
God en Ik die plachten
één te zijn,
spontaan ontstaan
tijdens het schrijven.

Voor mij mag God zo blijven.

© Gerard Beense

Lelystad, september 2002